Yine hypelanan bir kitap ve hypelanan sacma sapan kavramlar.. Eril = rasyonel, mantıklı, aktif; dişil = duygusal, besleyici, pasif. Kadınlığımızla barışmak bu mu demek? Doğuranız biz, evreni yaratanız, sezeniz bla bla.. Hadi ya! Akıl sana, sezi bana öyle mi? Cok beklersin errrrril enerji topaği
Bu “dişil enerji” masalı, bildiğin süslü özcülük. Kadını sezgiye, doğaya, anaçlığa hapsedip üzerine çiçekli şal örtmekten başka bir şey değil. Üstelik bunu yaparken de sanki kadının özgürleşmesine hizmet ediyormuş gibi davranıyor. Hayır kardeşim, bu “kadın doğası” diye pazarladığınız şey patriarkanın en sevdiği paket:
Sen yaratıcı ol, besleyici ol, hisset; o sırada yönetim, akıl, mantık, güç yine adamda kalsın.
“Kurtlarla Koşan Kadınlar” gibi kitaplar ilham verici öyküler sunuyor olabilir ama çoğu zaman farkında olmadan bizi “kadınlığın özü” masalına geri itiyor. Özgürleşmek yerine, yüzyıllardır bize biçilen mitolojik kostümü giydirip “bak bu senin gücün” diyor. Güç dediğin şey, sadece “dişil” olamaz. İnsan olmanın tüm alanlarına yayılmadıkça o güç, başkasının tanımladığı bir kafes olur.
O yüzden, kadınlığımızla barışmak demek, bizi romantize eden bu pembe kafesi yıkmakla başlar. Doğa mı? Severiz. Sezgi mi? Güzeldir. Ama ben bunlara mahkûm değilim. Akıl da bende, mantık da bende, güç de bende. Ve hiçbiri cinsiyetimin doğal uzantısı değil, insan olmamın sonucu.
basarili bir giris
Kısacık ve güzel özetleme olmuş sanırım erkeklere hitap olarak yazıldı ))) Kadın değilim ama anladım ne demek istediğini şöyle, Kalıplar ister pembe ister mavi olsun, hepsi kafes. Özgürlük, doğamızdan değil, seçimlerimizden doğuyor.
Gördüğü ile şekillenip bir de otomatik tamamlama özelliği ile çalışan (önyargı) beyinler zor evrilir bence. İtiraf edeyim ben de dahil.. Ama kadınlar da güzel şimdi hiç bir olur mu?)))
her